Yasemin Pulat Sana Yazdım

Åžiir yorum yok »

Karda, kışta, zorda; baharında yazında mevsimin, sana açtım çiçeklerini içimin, hep sana soldum sonra…
Hep sana ü?üdüm ayazında bu aşkın, ben bu şehrin yağmurundan hep sana aktım…
Sana doldu gözlerim şarkıların en acıklı yerlerinde;
sana ba??rdım avaz avaz, sana sustum…

Seni dü?ündüm yarımında, eksi?inde zamanın;
sana küstüm kimse bilmeden, kimse bilmeden seninle bar??tım.
Ben bütün papatyaları sana yoldum! Bildiğim bütün küfürleri sana ettim.
Sana yandım, sana so?udum, sana söndüm.
Ben bütün yollardan sana gittim, sana döndüm…

Ben hep sana yazdım ya, bütün soru i?aretlerini, bütün virgülleri, bütün ünlemleri, bütün noktaları sana koydum.
Sana açtım bütün parantezleri, bütün parantez içlerini seninle doldurdum.
Ben sana, ben hep sana, ben bunu da sana yazdım…
Ben sana yazarken her şeyi, sen ba?ka baharında mevsimin, ba?ka zamanında hayatın, ba?ka düşlerin, ba?ka kolların, ba?ka acıların koynunda, yata??nda en arsız sevi?melerin;
ben sana durdum ayakta, sana düştüm…

Sana saydım yok olu?larımı ve yeniden do?u?larım?.
Ben bütün yaralarını içimin, sana sardım…
Sana topladım da??lan parçalarımı da??ldıkları yerlerden; sana hastalandım sana iyile?tim.
Sana fırlattım oklarını hayallerimin; seni hedef aldım, seni ?skaladım, seni vurdum, sana kızdım, seni affettim.
Sana içlendim, sana sabrettim; ben sana, ben hep sana, yine sana yazdım.

Ben sana yazdım ya her şeyi; aşk?, ayrıl???, en karasını cümlelerin, en kanlısın?, en ihtiraslısın?, en yaralısın?, en acısını hatta en a??rın?.
Ben uyutmak için bazen içimin canavarların?, bozmak için aşkın kara büyülerini, yakmak için bazen sana ait kelimelerini dilimin, tuz basmak için tenimin senden kalan yerlerine; uyuyabilmek için, uyanabilmek için, unutabilmek için, unutamamak için, acıtmak için bazen senin de canın?, sana yazdım…

Var olmakla yok olmak gibi, kaçmakla yakalanmak gibi, iyiyle kötü gibi, melekle şeytan gibi, atmak gibi kendi uçurumlarından kendini ama ölmemek gibi, ölememek gibi.
Aşk; ne karmaşık bir ?eydi…

Ahmet Selçuk ?lkan Sen Vurdunda Ben Ölmedimmi

Åžiir yorum yok »

Yokluğunda ne ate?leri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yakt???n gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun…
şimdi nerdesin diye sakın sorma
Sen ça??rdın da ben gelmedim mi?

Sen varken darılmazdım çiçeksiz baharlara,
YaÄŸmurlu havalara…Bu kasvetli akÅŸamlara
Sen varken
Bakıp içlenmezdim tren istasyonlarına
Otobüs duraklarına…
Sen varken ayrılanlara aÄŸlamazdım…
Yıkılmazdım biten sevdaların ardından
Gidenlere küsmezdim
Kalanlara acımazdım…
Sen varken böyle üşümezdim-titremezdim
Masumdum, çocuklar gibi
Böyle delirmezdim-küfretmezdim…
Hele ölmeyi hiç düşünmezdim.
ÅŸimdi soruyorum sana
Ad? sevdaysa bu cehennemin
Sen yaktın da ben yanmadım m??

Biliyorsun
Bütün acılarına ‘ye?il ???k’ yaktım olmadı
Bütün korkularına’arka çıktım’olmadı
Da?lara merdiven dayadım olmadı
Haziranda kar oldum ya?dım avuçlarına olmadı
Sevdim olmadı -yandım olmadı-taptım olmadı
Artık benden pes
Bu aşkın biletini istedi?in gibi kes
Nasılsa gidiyorsun
Biliyorum git…
Ama ardında
A?layan bir çift göz
Paramparça bir yürek
Ve yıkılm?? bir da? görmek istemiyorsan
Çek silahın?-daya sırtıma
Titrersem namerdim…
Sen vurdun da ben ölmedim mi?

can yücel gitmek

Åžiir yorum yok »

Bu yaz? Sn . Pakize Suda’ya ait..

10.04.2002 tarihinde Hürriyet Gazetesi’nde ve Ocak 2003′te basımı yapılan “A??z Tadıyla Sevi?emedik” adlı kitab?nda “Gitmek” ba?l???yla yayımlanan  yaz?dır.

Bu günlerde herkes gitmek istiyor
Küçük bir sahil kasabasina
Bir baska ülkeye, daglara, uzaklara…

Hayatindan memnun olan yok.
Kiminle konussam ayni sey…
Herseyi, herkesi birakip gitme istegi.

Öyle “yanina almak istedigi üç sey” falan yok.
Bir kendisi
Bu yeter zaten.
Herseyi, herkesi götürdün demektir..
Keske kendini birakip gidebilse insan.
Ama olmuyor.

Hani kendimizden raziyiz diyelim, öteki de olmuyor.
Yani herseyi yüzüstü birakmak göze alinmiyor.

Böyle gidiyoruz iste.
Bir yanimiz “kalk gidelim”,
öbür yanimiz “otur” diyor.

“Otur” diyen kazaniyor.
O yan kalabalik zira…
is, Güç, sorumluluk, çoluk çocuk, aile,
Güvende olma dugusu…
En kötüsü aliskanlik
Aliskanligin verdigi rahatlik,
Monotonlugun dogurdugu bikkinligi yeniyor.
Kaliyoruz…
Kus olup uçmak isterken, agaç olup kök saliyoruz.

Evlenmeler…
Bir çocuk daha dogurmalar…
Borçlara girmeler…
isi büyütmeler…
Bir köpek bile bizi uçmaktan alikoyabiliyor.

Misal ben…
Kapidaki Rex’i birakip gidemiyorum.
Degil busehirden gitmek,
iki sokak öteye tasinamiyorum.
Alip götürsem gelmez ki…
Bütün sokagim köpegim oldugunun farkinda
Herkes onu o herkesi seviyor.
Hangi birimizle gitsin?

“Sirtinda yumurta küfesi olmak” diye bir deyim vardir;
Evet, sirtimizda yumurta küfesi var hepimizin
Kendi imalatimiz küfeler.

Ama egreti de yasanmaz ki bu dünyada.
Ölüm var zira.
Ölüme inat tutunmak lazim.

Barik ufak kaçislar yapabilsek.
Var tabi yapanlar, ama az
Sadece kaymak tabakasi
Hepmiz kaçabilsek…
Bütçe, zama, keyif… Denk olsa.
Gün içinde mesela…
Küçücük gitmeler yapabilsek.

Ne mümkün
Sabah 9, aksam 18
Sonra baska mecburiyetler
Sikisip kaldik.
Sirf yeme, içme, barinmanin bedeli
Bu kadar agir olmamali.

Hayatta kalabilmek için bir ömür veriyoruz.
Bir ömür karsiligi, bir ömür yani.
Ne saçma…
Bahar midir bizi bu hale getiren?
Galiba.

Ben her bahar asik olmam ama
Her bahar gitmek isterim.
Gittigim olmadi hiç.
Ama olsun… istemek de güzel.

Ezel Dizisi Müziği Oysa Herkes Öldürür Sevdi?ini Şiir

Åžiir yorum yok »

Kulak verin sözlerime iyice,
Herkes öldürebilir sevdiğini
Kimi bir bak???yla yapar bunu,
Kimi dalkavukça sözlerle,
Korkaklar öpücük ile öldürür,
Yürekliler kılıç darbeleriyle!

Kimi gençken öldürür sevdiğini
Kimileri ya?lı iken öldürür;
?ehvetli ellerle öldürür kimi
Kimi altından ellerle öldürür;
Merhametli ki?i b?çak kullanır
Çünkü b?çakla ölen çabuk so?ur.

Kimi aşk kısadır, kimi uzundur,
Kimi satar kimi de satın alır;
Kimi gözyaşı döker öldürürken,
Kimi kılı kıp?rdamadan öldürür;
Herkes öldürebilir sevdiğini
Ama herkes öldürdü diye ölmez.

Kazım Bükülmez Dön Gel Mustafa Kemalim

Åžiir 1 yorum »

Kazım Bükülmez Dön gel Mustafa Kemalim

Önüne gelen bize bir rol yak??tırır,
Her biri ayrı yanımızdan çeki?tirir.
Açılan paketler ülkemizi sık??tırır,
Dön gel Mustafa Kemal’im dön gel.

Ne olur cevap ver sen bu ça?rımıza,
Ezik yaşamak gider bizim a?rımıza.
Anlat bunları körümüze sa??rımıza,
Dön gel Mustafa Kemal’im dön gel….

Gel de bak emanetin ne hale geldi,
Ku?un Kürdün elinde oyuncak oldu.
?amar o?lanına döndü,rengi soldu,
Dön gel Mustafa Kemal’im dön gel.

?u açıktır ki artık sensiz olunmuyor,
Bir e?kıyanın hakkından gelinmiyor.
Ne yana sürükleniriz o da bilinmiyor,
Dön gel Mustafa Kemal’im dön gel….

Önceki Şarkılar

Sarki sozleri icin bu temayi begendiyseniz buradan indirebilirsiniz
rüya tabirleri