1.Bölüm
İki tanık var biri dilimdir, biride virüslü kalemim,
?hanet etmez sözüm ka??da ve halim rabba teslim.
Ölümün sessizli?ine e?siz bir seda ile girdim,
Bo?ulmaktan korktu?un denizin tahmininden derinim.
Benim kalbim ısrarla cennet ku?atmasında hala,
Ruhum bedeni terke maruz sevap art? günahlarla.
Öncelerimi d??lar sonralarım, aklım firarda,
Güller yare sevgi kan?t?, benim elimde papatya.
İçimden kaba bir ses beni azarlıyor yıpratmakta,
Yağmur betonla sevi?irken güneş altın saçmakta.
Kollarım o nankörlerle çetin güre? tutmakta,
Sago gidenlerin gölgelerini koleksiyonuna katmakta.
Sevdirmeye gayret etme kendini, sevilmeye terket,
Uzadıkça kısalan ömre huzur a??s? zerket.
Her adım için on çuvallık külfet, rabbım hayra lutfet,
Zararı belli sonlarından iki gözünü ?rak et.
Ke?fi bekleyen cümleler içindir bütün çabam,
Kelimelerden kalpler yaptım, kimini de?tim acımadan,
Dilini kestiklerim sükut nöbetinde g?k çıkarmadan,
Suratsızları kap?dan kovsam girmek ister bacadan.
[nakarat]
Söz ehline itaat et, benim sözüm cevher,
Kalemim olgunluk tahsilinde yalanına var reddim.
İki tanık var; biri dilim bir kalemim,
Olanı biteni sindirdim, yeter bana kendi derdim.
2.Bölüm
Bilirim bensiz dostum, iblis dostu, hannas kom?usu
Batırdıkça batırır; derindir vesvas kuyusu.
En tatlı yerinde uykumu basar karabasan kabusu,
Güzel cevapların, vardır elbet hain sorusu.
Kanad? olsa hain kedinin, soyu kururdu serçelerin,
Susuz çölde inci bulsa damla arar gözlerin.
Rüzgar esmez her zamanki gemiye layık,
Bir üfürse yol bulurdu bizim orta direk kayık, bu şarkı bayık!
Çin ipeği giysen dahi senin de?erin e??ek kıl?,
Gelecek hayranlarındansan aç önüne bir kahve fal?,
Hızlı ko?an arap atının dört yana savruldu nal?,
Umulmadık zamanda kesti birisi bindiği dalı.
Günahki en güzel kadındır, sizler güzele kanan,
Tabiatın şeytan olacaksa yılan do?ursun anan!
Say geriye do?ru onu, ileri giden yolcu zaman,
Başkasının ızdırabı ile huzur bulandır mutsuz insan.
[nakarat]
Söz ehline itaat et, benim sözüm cevher,
Kalemim olgunluk tahsilinde yalanına var reddim.
İki tanık var; biri dilim bir kalemim,
Olanı biteni sindirdim, yeter bana kendi derdim.
Son eklenen yorumlar